Wanneer we op een donderdagavond in juli de Sint Servaasbrug overwandelen richting Wyck, begeven we ons net een beetje tegen de stroom mensen in. Veel van hen begeven zich namelijk naar het concert van André Rieu op het Vrijthof. Op straat hoor je nog meer dan anders verschillende talen door elkaar, en dat geeft Maastricht in tijden van André Rieu en TEFAF een extra internationaal karakter. Nu is Maastricht het hele jaar door al een soort van buitenland in ons eigen Nederland. Velen bestempelen de stad dan ook als een voorstad van België of Frankrijk. En laten we ons nu net vanavond onderdompelen in de sfeer van het laatstgenoemde land.

Wanneer je de drempel overstapt bij Bouchon d’en Face, stap je bijna letterlijk Frankrijk binnen. De charmante gastvrouw Maxime ontvangt ons vriendelijk en begeleidt ons naar een knus tafeltje. Uit de luidsprekers klinken Franse chansons. De Franse rode wijnen staan mooi langs de zijkant uitgestald. Er heerst een losse sfeer, die je eigenlijk alleen aantreft in die typische Franse bistro’s. Het totaalplaatje klopt dus al meteen bij binnenkomst, dit belooft  ‘une belle soiree’ te worden.

Lyonnaise Bouchon

Wat een bouchon eigenlijk is? Dat wordt meteen duidelijk bij het zien van de kaart: traditionele en eerlijke gerechten voor een betaalbare prijs. Het is eigenlijk een Lyonese variant op een bistro. Typerend voor een bouchon is de persoonlijke band die het personeel naarmate de avond vordert als vanzelfsprekend weet op te bouwen met zijn gasten.

En je ziet dat Maxime, zusje van Gyan Vliegen (een van de oprichters), deze rol perfect weet in te vullen. Samen met haar team stelt ze de gasten enorm op een gemak. Ze stelt alles in het werk om hun een mooie, culinaire avond te bezorgen. Gyan is onlangs verhuisd naar Zuid-Frankrijk, nadat hij in Maastricht liefde van zijn leven – een Française – was tegengekomen. Inmiddels zwaaien zijn beste vrienden de scepter in de keuken.

Aperitief

We kiezen voor het het vijfgangenverrassingsmenu, wat voor 52,50 euro prima geprijsd lijkt. Als aperitiefje laten we ons adviseren voor een Crémant met Vylmer en Litchi. Vylmer is een aperitief op basis van rosé-wijn, een distillaat op basis van zoete en bittere sinaasappelen en een mix van kruiden, rietsuiker en alcohol en wordt gemaakt in de Provence. Het wordt ook wel de Franse Aperol Spritz genoemd. En het is inderdaad een lekker verfrissende start gecombineerd met wat vleeswaren en popcorn met truffelsmaak.

We trappen het menu af met een ceviche van coquille met zoetzure ansjovis, oestercreme, foreleitjes en gefrituurde kappertjes. Zeer mooi gepresenteerd en lekker fris. De coquille smelt nagenoeg letterlijk op je tong. Ons aperitief, combineert hier prima mee. De ansjovis zorgt voor een mooi zoetzuur contrast.

Traditioneel

We vervolgen de avond met een zeer traditioneel – en misschien wel daarom des te lekkerder – bouchongerecht: Een steak tartare préparé met een kwarteleitje. Dit is dus eigenlijk fijngesneden tartaar van rauw rundsvlees. Je moet uiteraard van rauw vlees  houden, maar voor de liefhebber is dit een klassieker die het altijd goed doet. Ken je het nog niet? Probeer het zeker een keertje. De terrine de foie gras de canard – een huisgemaakte eendenleverpaté – die erbij komt, zorgt voor een meer dan geslaagde combinatie.

Als tussengerecht schakelen we over op vis. We krijgen een scholfilet geserveerd, met beurre blanc saus, een groene asperge en een tomaten tartare.  De smaken zijn eerlijk en goed. Bij een vijf gangen diner, ben je altijd bang dat je opgeblazen van tafel komt. Je merkt dat ze hier heel goed rekening hebben gehouden met de portionering, en dat is prettig.

We gaan verder met het hoofdgerecht. Daar hoort – nu we ons toch in Frankrijk wanen – uiteraard een goed stuk vlees bij. We zien een bavette grillée met morillesaus en seizoensgroenten op de tafel verschijnen. Perfect rood/gebakken, zoals een bavette hoort te zijn om de malsheid te bewaren. En daar zijn ze dan: de verse frietjes. Altijd een feest om daar even van te mogen genieten. We drinken er een glaasje rode wijn bij uit de zuidelijke Rhône, en wel van Domain la Florane. Zeer passend en goed geadviseerd bij het gerecht.

Sommelier

Maxime vertelt ons dat vanaf september er een sommelier bijkomt die nog meer gaat inzetten op Franse wijnen. We kijken ernaar uit.

We sluiten de avond af met het dessert. De keuzemogelijkheid zadelt ons op met een luxeprobleem. We besluiten zo vrij te zijn om van elk één te laten komen. Enerzijds een heerlijke Nutella-cheescake met frambozen ijs en anderzijds het traditionele kaasplankje met vier Franse kazen en één Engelse.  Een afsluiting van een perfect menu voor een aangename prijs.

Mochten vijf gangen je net teveel zijn is er – afgezien van de à la carte-mogelijkheid – ook de keuze uit het ‘Menu du Marché’, een driegangenkeuzemenu voor 31,50 euro en een – net iets verfijnder – driegangen keuzemenu voor 37,50 euro, genaamd ‘Menu Gourmand’.

Bij het verlaten van dit stukje ‘Frans grondgebied’ in Maastricht worden we vriendelijk bedankt en uitgezwaaid. Net zoals Maastricht een stukje buitenland in Nederland is, is Bouchon d’en Face een stukje Frankrijk in het hippe en levendige stadsgedeelte Wyck. Zo is het altijd mogelijk om even weg te dromen richting het zuiden in ons eigen Maastricht.

Tijdens het Preuvenemint 2019, van 22 t/m 25 augustus op het Vrijthof in Maastricht zal Bouchon d’en Face zich samen presenteren met Wout Bru. Deze Belgische chef is bekend van meerdere kookprogramma’s op tv. In Eygalières in de Provence bouwde hij een restaurant uit tot een topzaak met twee Michelinsterren. Momenteel runt hij twee restaurants in Durbuy in de ARdennen. Wat je er kunt verwachten? Bijvoorbeeld nobashi-tomaat-currymayo, entrecôte chimi, vega burrata, bavette, garnalenkroketjes en natuurlijk oesters  La Bru’sserie by Wout Bru & Bouchon d’en Face.

Bouchon d’en Face – Wycker Brugstraat 54 – www.bouchondenface.nl